- موقعیت بر روی نقشه WooCommerce not Found
شما برای برقراری ارتباط با دنیا جهت کارهای علمی، اداری، تجاری و … باید به یک دارالترجمه مراجعه کنید. دارالترجمه ها به دو شکل فعالیت می کنند. در این مقاله به بررسی فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی می پردازیم. دارالترجمه مکانی است که افراد می توانند اسناد، مدارک و مقاله های خود را به این مراکز جهت ترجمه از یک زبان به زبان دیگر بدهند. دارالترجمه ی رسمی و غیر رسمی هریک وظایف جداگانه ای دارند. قبل از مراجعه به دارالترجمه اطلاعات کافی در رابطه با آن ها بدست آورید به طوری که مجبور به پرداخت هزینه های غیر ضروری نشوید. به این نکته توجه کنید که غیر رسمی بودن یک دارالترجمه به معنای کیفیت ضعیف و غیر قابل قبول ترجمه ها نیست بلکه وظایف این نوع از دارالترجمه ها متفاوت است.
برای تفهیم بهتر فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی باید با مفهوم ترجمه رسمی آشنا شوید. ترجمه ی اسناد و مدارک قانونی و رسمی اشخاص اعم از شناسنامه، سند ازدواج، مدارک تحصیلی و … باید توسط یک مترجم رسمی صورت گیرد. در واقع مدارک قانونی شما زمانی اعتبار و رسمیت دارد که روی سربرگ مترجم رسمی قوه قضائیه چاپ شده و سپس توسط مترجم مهر و امضا زده شود. گاهی اوقات مدارک ترجمه شد باید توسط وزارت دادگستری و وزارت امور خارجه تایید شود. اولین مرحله برای گرفتن پذیرش از دانشگاه های معتبر ترجمه رسمی مدارک تحصیلی می باشد. برای ترجمه رسمی مدارک باید مقداری دوندگی داشته باشید. در واقع کار ترجمه رسمی برخلاف باور عموم پیچیدگی هایی دارد. از این رو بهتر است در رابطه با مراحل ترجمه رسمی اطلاعات کافی داشته باشید تا بتوانید ترجمه ی خود را در کمترین زمان ممکن انجام دهید.
در ادامه ی مقاله ی فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی به بیان معنای ترجمه غیر رسمی می پردازیم. در واقع منظور از ترجمه غیر رسمی، ترجمه ی متونی است که نیازی به مهر و امضای مترجم رسمی دادگستری نیست. بدین ترتیب یا متون مشتری قابلیت ترجمه رسمی را ندارند یا اصلا مشتری نیازی به ترجمه رسمی احساس نمی کند. برخی از متونی که نیاز به ترجمه رسمی ندارند عبارتند از: ترجمه فیلم، مقاله های علمی و … ترجمه های غیر رسمی نیازی به تایید ندارند. در ترجمه های غیر رسمی هیچ گونه محدودیتی وجود ندارد. برای ترجمه های غیر رسمی می توان از موتورهای جستجوی پیشرفته کمک گرفت. چنانچه برای ترجمه ی متون خود به سراغ افراد با تجربه و خبره بروید ترجمه ی شما از اصالت و اعتبار قابل قبولی برخوردار خواهد شد. هزینه ی ترجمه غیر رسمی به عواملی از قبیل تعداد صفحات، زبانی که باید ترجمه شود، زمانی که برای ترجمه صرف می شود و … بستگی دارد.
برای آشنایی با فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی باید کاربردهای ترجمه رسمی را بررسی کنیم. افراد به دلایل مختلفی اعم از تحصیل، تجارت، مهاجرت و … تصمیم می گیرند به یک کشور خارجی سفر کنند. به همین دلیل برای ترجمه ی مدارک خود به یک ترجمه رسمی نیاز دارند.
بیشتر بخوانید: ترجمه مدرک در غرب تهران
بیشتر بخوانید: ترجمه شفاهی چیست؟
یکی دیگر از چندین تفاوت و فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی در استفاده از ترجمه رسمی در زمینه های حقوقی می باشد. ترجمه های رسمی حقوقی را از لحاظ اهداف به سه دسته تقسیم بندی می شود.
فرق ترجمه رسمی و غیر رسمی در اعتبار اسناد ترجمه رسمی می باشد. مدارک براساس مدت اعتبار به سه دسته تقسیم می شوند که عبارتند از:
فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی در مدت اعتبار ترجمه های رسمی می باشد. برخی از مردم تصور می کنند که مدارک ترجمه شده اعتبار همیشگی دارند این تصور کاملا نادرست است. مدت زمان مورد نیاز برای ترجمه اسناد به مواردی از قبیل زبان مد نظر، تعداد اسناد و … بستگی دارد. به طور معمول اسناد و مدارک ظرف 3 تا 5 روز کاری توسط مترجم رسمی ترجمه می شود. پس از اتمام کار ترجمه برای تایید نهایی باید آن را به دادگستری ارسال کنید. تایید دادگستری نیز بین 1 تا 3 روز کاری صورت می گیرد. به این نکته توجه کنید که روند ترجمه ی مدارک برای سفارت خانه ها از اهمیت بالایی برخوردار است به طوری که با کوچک ترین ایرادی پرونده ی شما چندین هفته تاخیر می خورد.
بیشتر بخوانید: مدت اعتبار مدارک ترجمه رسمی شده چقدر است؟
مهم ترین فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی این است که ترجمه غیر رسمی نیازی به تایید و مجوزهای وزارت خانه و دادگستری ندارد. شما می توانید هر متنی را به دارالترجمه های غیر رسمی برای ترجمه ببرید. متون ترجمه شده در دارالترجمه های غیر رسمی عبارتند از:
مهمترین تفاوت بین ترجمه غیر رسمی با ترجمه رسمی عبارتند از:
بیشتر بخوانید: ترجمه رسمی در غرب تهران
یکی از تفاوت های فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی در ویژگی های منحصر به فرد مدارک ترجمه شده به صورت رسمی می باشد. همانطور که میدانید ترجمه ی اسناد رسمی کار بسیار سخت و پیچیده ای است. مترجم رسمی باید تسلط کافی به هر دو زبان اعم از زبان مبدا و مقصد داشته باشد همچنین تسلط به اصلاحات حقوقی هر دو زبان اهمیت زیادی دارد. انتخاب کلمات اشتباه از سوی مترجم برای ترجمه عواقب خوبی ندارد. ضمیر و فعلی که در کلمات استفاده می شود باید دقیق و اصولی باشد متن ترجمه شده باید به زبان رسمی نوشته شود. چنان چه کوچکترین خطایی در ترجمه ها صورت گیرد تمام برنامه زندگی افراد به هم می خورد و ممکن است متحمل ضررهای سنگینی شوند. برخی از ویژگی های مدارک ترجمه شده ی به صورت رسمی عبارتند از:
برای آشنایی با فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی باید بدانید که مترجم رسمی کیست؟ مترجم رسمی فردی است که به زبان تحصیلی خود تسلط زیادی دارد. برای این که فردی مترجم رسمی قوه قضائیه شود باید در امتحان کتبی و شفاهی قوه قضائیه شرکت کند. در صورتی که موفق به کسب حد نصاب کافی شود قوه ی قضائیه برای وی مجوز تاسیس دارالترجمه رسمی را صادر می کند. بدین ترتیب شما باید برای ترجمه ی اسناد و مدارک خود را فقط نزد مترجمان رسمی و معتبر بروید. اسناد و مدارکی که برای ترجمه می برید باید اصل باشند و مهر و امضای سازمان صادر کننده ی گواهی را داشته باشند. اسناد کپی یا کپی برابر اصل دفترخانه های رسمی را نمی توان ترجمه کرد و از لحاظ قانونی اعتبار ندارند. به این نکته توجه کنید که برخی مدارک را نمی توان ترجمه کرد مانند گواهینامه موقت پایان تحصیلات، کارت دانشجویی و … برخی از ویژگی های مترجم رسمی عبارتند از: علاقه به کار، مهارت بالا در ترجمه، مترجم به روز، آگاهی از قوانین کشور، تسلط به واژگان، توانایی برای جستجو.
بیشتر بخوانید: چگونه مترجم رسمی شویم؟ نگاهی بر درآمد مترجم رسمی
برای آگاهی از فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی باید با ویژگی های ترجمه های رسمی آشنا شوید. همانطور که میدانید زبان حقوقی پر از اصطلاحات پیچیده و مشکلی است که در محاوره ی عمومی وجود ندارد. به همین جهت یک مترجم رسمی قوه قضاییه باید تسلط زیادی به زبان مبدا و مقصد داشته باشد. برخی از ویژگی های ترجمه های رسمی عبارتند از:
ویژگی های مشخصات ترجمه رسمی که فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی را مشخص می کند عبارتند از:
میزان اعتبار ترجمه تفاوت بین ترجمه غیر رسمی با ترجمه رسمی را مشخص می کند. منظور از اعتبار ترجمه رسمی مدت زمانی است که اسناد و مدارک از جانب سفارت خانه ها و وزارت خانه ها مورد قبول می باشد. میزان اعتبار هر سند معمولا روی سند ترجمه شده یادداشت می شود. برخی از افراد تصور می کنند تعدادی از اسناد و مدارک هرگز تغییری نمی کنند پس چه نیازی به ترجمه ی مجدد است اما بسیاری از سفارت خانه ها صرفا ترجمه ی به روز را قبول می کنند. برخی از مدارکی که تاییدیه ی قوه قضاییه را دارند از اعتبار بیشتری برخوردار هستند. برخی از مدارک مانند ریز نمرات و مدرک تحصیلی اعتبار دائم دارند اما به این نکته توجه کنید که دانشگاه ها معمولا فقط نسخه ی جدید را قبول دارند.
برخی از متون نیازی به ترجمه ی رسمی ندارند مانند متون علمی، فرهنگی، ادبی و … از این رو نیازی هم برای تعیین مدت زمان اعتبار ندارند. ولی نمی توان گفت که متونی که در دارالترجمه های غیر رسمی ترجمه می شوند کیفیت و ارزش پایینی دارند. افرادی که در این دارالترجمه ها فعالیت می کنند نیز تسلط بالایی در ترجمه دارند. برای شناسایی یک دارالترجمه ی معتبر از قبل در رابطه با سوابق آن مطالعه کنید.
تاییدیه برای ترجمه یکی دیگر از تفاوت ها و فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی می باشد. برخی از افراد با شنیدن نام دارالترجمه غیر رسمی تصور می کنند که این گونه مراکز فاقد مجوزهای مربوطه می باشند و از کیفیت مناسبی برخوردار نیستند. در واقع مراکز دارالترجمه ی غیر رسمی زیر مجموعه ی هیچ کدام از مراکز دولتی نیستند. این مراکز هر نوع متنی از هر زبانی که در زیر مجموعه ی خود دارند را ترجمه می کنند. نکته ای که وجود دارد این است متونی که در این مراکز ترجمه می شوند فاقد اعتبار بین المللی هستند و جنبه ی قانونی و رسمی ندارند. در واقع فایل ترجمه شده بدون هیچ سربرگ و امضایی به مشتری تحویل داده می شود.
مراکز دارالترجمه ی غیر رسمی هرچیزی را ترجمه می کنند و نیازی به تاییدیه ی هیچ ارگان و سازمانی ندارند. متون ترجمه شده در مراکز دارالترجمه غیر رسمی نیازی به تاییدیه اصالت ندارند در واقع اصالت ترجمه را مدیر مجموعه و سوابق آن مشخص می کند. در این نوع از ترجمه ها علاوه بر روش سنتی ترجمه می توان از موتور جستجو نیز استفاده کرد. هزینه ی ترجمه ی غیر رسمی نیز به عوامل مختلفی اعم از میزان تخصصی بودن متن یا کتاب، حجم کلمات، زبان مورد نیاز و …بستگی دارد.
هیچ گونه خطا و اشتباهی نباید در متون ترجمه رسمی وجود داشته باشد. این نیز یکی دیگر از از تفاوت ها و فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی می باشد. همان طور که می دانید اسناد و مدارکی اعم از شناسنامه، مدرک تحصیلی، گواهی سوء پیشینه و … اهمیت بالایی برای سفارت خانه ها دارند از این رو کوچکترین اشتباه و خطا در ترجمه کار فرد متقاضی مهاجرت، تجارت و … را به تاخیر می اندازد. از این رو کار ترجمه رسمی ریزه کاری های بسیاری دارد. به همین دلیل قوه قضاییه امتحانات سخت و سنگینی را برای متقاضیان مترجمی رسمی در نظر می گیرد. فقط افرادی در این امتحانات قبول می شوند که از تسلط و دقت بالایی برای ترجمه برخوردار هستند.
با این وجود گاهی مترجم به دلایل گوناگونی ممکن است اشتباهی در ترجمه ی مدارک وجود داشته باشد. این اشتباهات گاها برای ترجمه ی نام و نام خانوادگی، اعداد و ارقام، نمره و کلمات سخت و پیچیده ی رشته های خاص ایجاد می شود. مترجمین برای جلوگیری از این نوع اشتباهات باید در صورتی که امکان دارد با متقاضی ترجمه در تماس باشند. بدین ترتیب می توانند تلفظ صحیح نام و نام خانوادگی و اصطلاحات مشکل رشته های خاص را از وی بپرسند.
بیشتر بخوانید: ترجمه فوری در غرب تهران
در ادامه ی مقاله ی فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی به بررسی وظایف یک مترجم رسمی قوه قضاییه می پردازیم.
با توجه به مواردی که در رابطه با تفاوت ها و فرق ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی گفته شد نتیجه میگیریم که ترجمه رسمی و غیر رسمی هر دو از کیفیت و ارزش بالایی برخوردار هستند. ترجمه های رسمی مورد تایید وزارتخانه ها و سفارت های خارجی می باشند. چنانچه فردی قصد مهاجرت، تحصیل، تجارت و … را در کشور دیگری داشته باشد باید مدارک خود را نزد مترجم رسمی ترجمه کند. ترجمه های رسمی نباید هیچ خطا و اشتباهی داشته باشند. اسناد و مدارک ترجمه شده به صورت رسمی دارای اعتبار مشخصی هستند و بعد از مدت زمان ذکر شده روی برگه ترجمه منقضی می شوند.
هزینه ترجمه رسمی معمولاً بیشتر از ترجمه غیر رسمی است، زیرا نیاز به تایید توسط مترجمان رسمی و امکانات اضافی دارد.
در ترجمه رسمی، اصطلاحات به دقت ترجمه می‌شوند و از معانی دقیق استفاده می‌شود، در حالی که در ترجمه غیر رسمی، ممکن است اصطلاحات با معانی عمومی‌تر ترجمه شوند.
ترجمه رسمی دارای امضای مترجم، تأیید دادگستری، و تضمین صحت محتوا است. همچنین، این نوع ترجمه با استفاده از اصطلاحات قانونی و فنی دقت بیشتری دارد.
بله، ترجمه رسمی به دقت بیشتری نیاز دارد تا تفاوت‌های فرهنگی و زبانی درک شود و اطلاعات صحیح منتقل شود.
در برخی مواقع غیر رسمی ممکن است برای مکاتبات کمیاب یا در محیط‌های غیررسمی مورد استفاده قرار گیرد، اما در موارد رسمی توصیه نمی‌شود.
موضوع اسناد، نوع ترجمه مورد نیاز، و نیازهای قانونی یا اداری مرتبط با محتوای ترجمه تأثیرگذار هستند.
در ترجمه رسمی، ترجمان معمولاً با امضاء و تایید مقامات دولتی اطلاعات مورد ترجمه را تأیید می‌کند. در ترجمه غیر رسمی، این گونه تاییدات معمولاً وجود ندارد.
